وجیه الدین شانی تکلو

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(وف 1023 ق)، شاعر، متخلص به شانى. در تهران متولد شد. بیشتر در اصفهان و همدان و تهران به سر برد. وى از شاعران دربار شاه عباس صفوى و محل عنایت او و در سفر و حضر ملازمش بود. وى چند بیت مثنوى در مدح و منقبت حضرت ولایت پناه در سلك نظم درآورده به خدمت اشرف مى‏گذرانید، بدین ترتیب: اگر دشمن كشد ساغر وگر دوست به طاق ابروى مردانه‏ى اوست و شاه امر فرمود كه زر بسیار در یك كفه‏ى ترازو ریخته و در كفه‏ى دیگر مولانا را به وزن درآورده آن نقود را به صله‏ى این شعر به او عطا فرمود. شانى در پایان حیات از اصفهان به مشهد رفت و مجاور شد سالى بیست تومان به او از دربار وظیفه مى‏دادند و همچنان بود تا درگذشت. وى در اقسام شعر از قصیده و غزل و قطعه و جز آن دست داشت و در سخنورى پیرو استادان پیشین بود. از آثار وى: «دیوان» شعر.